از ‌امیرکبیر نقل شده است که:

دوران افول و عقب ماندگی ملت‌ها زمانی شروع شد که
جای اندیشیدن را: تقلید
جای تلاش و کوشش را: بلند کردن دست‌ها بسوی آسمان
جای فکر کردن به آرزوهای بزرگ را: قناعت
و جای اراده برای رفتن و رسیدن را: قسمت گرفت.

البته این به این معنی نیست که تقلید همیشه بد است یا دعا کردن و قناعت خوب نیست.

بلکه استفاده نابجا از هر کدام از این حالت‌هاست که باعث بدبختی و عقب‌ماندگی انسان‌ها می‌شود.

وقتی که باید تلاش کرد، دیگر قسمت معنی ندارد. قسمت ما همان تلاش ماست. وقتی که باید اندیشید، تقلید معنی ندارد…